YORKSHIRE TERRIER 
Wrzorzec rasy Yorkshire Terrier
Piesek bardzo elegancki, jego okrywa włosowa jest prosta, długa opadająca na boki. Włosy są jedwabiste, ograniczone przedziałkiem biegnącym od początku nosa do koniuszka ogona, okrywa włosowa w kolorze ciemno stalowo-złotym lub czarno-złotym. Sylwetka Yorka jest opływowa i zwarta. Ogólna budowa powinna sprawiać wrażenie proporcjonalnego i silnego ciała. Głowa noszona wysoko. Ogólnie York powinien wydawać się bystry i energiczny.
Yorkshire Terrier - wygląd ogólny psa
Głowa:
Nieduża, zgrabnie ukształtowana, Mózgoczaszka raczej niewielka i płaska, nie powinno być uwypukleń ani krągłości, stop delikatnie zaznaczony. Guz potyliczny ledwie wyczuwalny. Kufa niezbyt długa, z nosem idealnie czarnym.Profil nosa prosty. Włos na głowie powinien być długi, barwy płowozłocistej (rudej), ciemniejszy na bokach, u nasady uszu i na kufie, gdzie ma być bardzo długi. płaszcz stalowy lub czarny. Włos, jedwabisty (nie wełnisty) prosty opadający. 
Zęby - zgryz:
Idealnie nożycowaty – znaczy, że siekacze szczęki przykrywają siekacze żuchwy przy ścisłym kontakcie, a ich ustawienie jest pionowe. Zęby powinny być tak mocne, jak to jest tylko możliwe, kompletne, mocne, białe i regularne, Zęby muszą być dobrze rozstawione, a szczęka i żuchwa są podobnej długości.

Oczy:
Średniej wielkości, ciemne i błyszczące, minimalnie owalne, bardzo ciemne. Powieki przylegają ściśle i są całkowicie wypigmentowane. Bardzo ważny jest wyraz oczu, ich bystre spojrzenie, zdradzające dużą inteligencję i ciekawość świata, tak charakterystyczne dla tej rasy.
Uszy:
Małe, trójkątne, w kształcie litery „V”. Powinny być stojące, skierowane do przodu, dość wysoko osadzone. Okryte krótkim włosem, mocno podpalanym. Uszy stanowią ważny element wpływający na wyraz głowy. Małżowina uszna jest dość delikatna, lecz na tyle sztywna, aby bez problemu ucho stało prosto.

Szyja:
Dość długa, elegancka, noszona dumnie. Krótka szyja psuje ogólne wrażenie psa. Szyja powinna płynną linią opadać od karku, przez długi dobrze rozwinięty kłąb, do idealnie równego grzbietu.
Tułów:
Tułów zwarty, grzbiet prosty (zarówno w spoczynku jak i w ruchu). Lędźwie mocne, zad dobrze ustawiony, nie spadzisty ani przebudowany. Żebra lekko zaokrąglone.

Ogon:
Obecnie nie obcięty. Noszony trochę wyżej niż linia grzbietu, ukośnie do góry (nigdy pionowo lub podwinięty) powinien kłaść kres górnej linii korpusu, dając mu w ten sposób wygląd raczej krótki.

Łapki:
Krótkie, skarpetki koloru złotego

Waga:
Do 3,2 kg

Wzrost:
Do 25 cm w kłębie 
CECHY CHARAKTERU
Mimo swoich małych rozmiarów, york jest typowym terierem o wielkim temperamencie i nie mniejszym sercu. Mówi się ze jest to piesek o lwim sercu, a to ze względu na swój troszeczkę zawadiacki charakter, zdarza się że yorki obszczekują nawet dużo większe psy, zupełnie nie przestrzegając obowiązującego wśród psów kodeksu. Toteż czasem ich posłuszeństwo nie jest idealne. Yorki wykazują pewien stopień niezależności i samowolności jako że były to psy myśliwskie chętnie pobiegną w pościg za zdobyczą , dlatego yorka należy spuszczać ze smyczy tylko jeżeli ma się pewność że nam nigdzie nie ucieknie. Yorki uwielbiają ruch i trzeba im go zapewnić w wystarczającej ilości czy to poprzez spacery czy poprzez zabawy w mieszkaniu. Zresztą do zabaw yorki mają niespożyte siły. Przy małej dawce ruchu na dworze rozładowują swa energie w domu poprzez np.: szybkie bieganie z jednego pokoju do drugiego Idealnie nadają się do małego mieszkania i dobrze dogadują się z dziećmi. Są dobrymi stróżami gdyż zawsze sygnalizują obecność obcych poprzez głośne szczekanie, ale nie prawdą jest, że yorki szczękają zbyt często i na wszystko. Jak każde psyzałatwiają swe potrzeby fizjologiczne na dworze ale można je też nauczyć załatwiania się w domu do specjalnej kuwetki bądź na szmatkę. Yorki lubią pieszczoty i głaskanie ale nie są to psy kanapowe i do ciągłego trzymania na kolanach, szczególnie przekonamy się o tym gdy nasz piesek jest w wieku szczenięcym, ich energia, mądrość i pomysłowość w zabawach zadziwi nie jednego hodowcę.
JAK POWSTAŁ YORKSHIRE TERRIER – historia rasy
Yorkshire Terrier po raz pierwszy pojawił się ok. 1850 roku, gdy "Huddersfeld Ben" został  zapisany jako pierwszy Yorkshire Terrier. Wrzorzec Yorkshire Terrier'a został dokładnie opisany na przełomie 1879/80 roku. Jego pochodzenie nie jest dobrze udokumentowane, ale przypuszcza się, że sylwetkę i cechy psychiczne zawdzięcza Staroangielskim Czarnym Podpalanym Terrierom. Maltese zapewnił długie, jedwabiste włosy i mały pyszczek, Skye utrwalił temperament Terrier'ów. Jednak każdy hodowca mógł zastosować inną "krzyżówkę". Pocztkowo Yorkshire Terrier'y nazywano Brokenhaired Scotch, sporadycznie Yorkshire Terrier, często mylono z Terrierami mimo, że ich włosy nie przypominały sierści innych Terrierów o połamanych włosach.
Około 1870 roku rasa ta stała się znana pod  nazwą Yorkshire Terrier. Rasa ta była promowana we wschodnich stanach USA przez
Amerykanów, którzy uwielbiali małego "elfa" oraz w Anglii.
Dzisiejsza miniatura Yorkshire Terrier'a powstała w wyniku selekcji mniejszych osobników ważących od 5,5 kg. do 7,5 kg. psów klasycznej odmiany.
Na początku hodowli selekcyjnej Yorkshire Terrier'a, ciężar wahał się od 1,5 do 6 kg. Owłosienie było o dużo krótsze, jednak już jedwabiste. Zwolennicy Terrier'ów krytykowali "tego psa z kredensu" i nie wróżyli mu długiej przyszłości. Bardzo, ale to bardzo się mylili !!!
W XX wieku Yorkshire Terrier był bardzo cenionym psem na całym świecie. Yorkshire Terrier'y są odważnymi pieskami, czego dowiodła suczka "Smokey" z czasów II wojny światowej. Amerykanin William Wynne znalazł ją w leju po bombie w pobliżu linii Japońskich w Nowej Gwinei. Nikt się do niej nie przyznawał i wydawało się, że nie rozumie ani angielskiego, ani japońskiego. "Smokey" spędziła resztę wojny towarzysząc Wynne'owi w czasie 150 nalotów powietrznych i 12 misji ratunkowych na morzu. Przeżyła nawet tajfun na Okinawie. Nauczyła się wielu sztuczek, którymi zabawiala żołnierzy. Pomagała też żołnierzom łączności przy przeciąganiu drutu telefonicznego przez 21-metrową rurę o średnicy 20 cm. Skakała z 9 - metrowej wieży ze specjalnie dla niej wykonanym spadochronem. Po wojnie "Smokey" odwiedzała szpitale dla weteranów II wojny światowej.
Kilka lat później, inny Yorkshire Terrier o imieniu "Pasha", wkroczył w świat polityki i wraz z rodziną prezydenta USA - Nixona, zamieszkał w Białym Domu. Dzięki swojej "wygodnej" wielkości, Yorkshire Terrier'y są idealnymi towarzyszami podróży. Jak większość psów miniaturowych - Yorkshire Terrier nie nadaje się dla małych dzieci.
Najmniejszym psem w rasie Yorkshire Terrier jakiego kiedykolwiek zarejestrowano jest suczka o imieniu SYLVIA, która wg. Światowej Księgi Rekordów Guinnesa z 1985 roku, ważyła jako dorosły pies 283 gramy.
Pomimo tak małej wielkości, Yorkshire Terriery posiadają typowy dla tej rasy, temperament, są energiczne i pewne siebie. Pełne oddania i przywiązania, nie zawahają się zaalarmować swojego państwa o niebezpieczeństwie.
Rodzą się czrne z podpalanymi łapkami. Z czasem się przebarwiają i są koloru stalowo-złotego lub czarno złotego.
Pierwszego yorka do Polski sprowadziła pani Anna Fangor (Hodowla Fangor ZKwP) w 1967 roku z Anglii. Pani Fangor zakochała się w tej rasie będąc u córki w odwiedzinach która to widząc zafascynowanie swej mamy tymi psami, sprezentowała mamie pięknego pieska, była to suczka o imieniu TINA QUEEN of Bouchard. Szybko do Tiny dołączył piesek GENE of Bouchard i to miot tej pary dał pierwsze szczenięta Yorkshire Terriera w Polsce w 1971 roku
ZARYS HISTORII
Yorkshire Terrier'y są potężnymi psami w "małym" opakowaniu. Nazywa się je "małymi wojownikami", "twrdzielami", "zawadiakami". Na początku ich ofiary były dzikie i okrutne, a więc Yorkshire Terrier'y musiały być twarde. Nawet w chwili obecnej wykazują pewną dziarskość i zawadiactwo. Bywają różnie opisywane, jako zawzięte, nieustraszone i zuchwałe.
Czystej rasy Yorkshire Terrier'y są różnej wielkości, od małej do średniej, stworzonymi głównie do polowania na szkodniki, często ukrywającymi się w podziemnych norach. Nazwa terrier wywodzi się od łacińskiego słowa terra - ziemia. Tych małych "wojowników" używano do chwytania i zabijania szczurów w stodołach, stajniach i domach. Oczyszczały podwórka i pastwiska ze szkodników atakujących stada, zbiory i jedzenie a także pomagały ograniczać liczbę szkodników w rojnych miastach. Na pastwiskach wyszukiwały podziemne nory borsuków oraz lisów i ryly za nimi. Wydry i węże często padały łupem tych szybkich i zwinnych psów podobnie jak wydry i łasice.
Ze swoim wyglądem "twardziela", Yorkshire Terrier'y były świetnymi strózami domów, a także niestrudzonymi towarzszami zabaw i opiekunami dzieci Niestety, Yorkshire Terrier'y ginęły bardzo często w walce psów. Wielu pierwszych Yorkshire Terrierów zdobyło sławę i fortunę dla swoich właścicieli, w sporcie - zabijaniu szczurów.
Klasy wyższe szkoliły je do ceremonialnych polowań na lisy. Gdy lis schował się w norze, dziurze lub rowie, aby uciec ogarom, stawiano na ziemię małe Yorkshire Terrier'y (psy wożono na koniach, ponieważ były zbyt małe, abyza nimi nadążyć). Rzucały się za lisem, wypłaszając go z kryjówki i gonitwa trwała nadal.
Obecnie rzadko się używa Yorkshire Terrier'ów do polowań na lisy. Większość wspólczesnych właścicieli Yorkshire Terrier'ów, którzy lubią współzawodnictwo woli zaprezentować umiejętności swoich psów w czasie oficjalnych prób polowych.